όλα συνεχίζονται

Πίσω στη δουλειά, να γράφω στον υπολογιστή με την ένταση των τελευταίων ημερών να με κρατάει άγρυπνο και σκεπτικό. Και ετούτο το ποίημα να με τριβελίζει:

“Αισχύλον Ευφορίωνος Αθηναίον τόδε κευθει

μνήμα καταφθίμενον πυροφόροιο Γέλα

αλκήν δ’ ευδόκιμον Μαραθώνιον άλσος αν είποι

και βαθυχαιτήεις Μήδος επιστάμενος.”

[Αυτό το μνήμα σκεπάζει τον Αισχύλο, το γιο του Ευφορίωνα, Αθηναίο που πέθανε στη σιτοφόρα Γέλα, για την ευδόκιμη ρώμη του μπορεί να μιλήσει το άλσος του Μαραθώνα και ο Πέρσης με την πυκνή χαίτη, που τη γνώρισε καλά]

Ο ηθοποιός που έφεραν για να τους διασκεδάσει

απήγγειλε και μερικά επιγράμματα εκλεκτά.

Η αίθουσα άνοιγε στον κήπο επάνω

κι είχε μιαν ελαφρά ευωδία ανθέων

που ενώνονταν με τα μυρωδικά

των πέντε αρωματισμένων Σιδωνίων νέων.

Διαβάσθηκαν Μελέαργος, και Κριναγόρας, και Ριανός.

Μα σαν απήγγειλεν ο ηθοποιός,

“Αισχύλον Ευφορίωνος Αθηναίον τόδε κεύθει”

(τονίζοντας ίσως υπέρ το δέον

το “άλκην δ’ ευδόκιμον”, το “Μαραθώνιον άλσος”)

πετάχθηκε ευθύς ένα παιδί ζωηρό,

φανατικό για γράμματα, και φώναξε`

“Α δεν μ’ αρέσει το τετράστιχον αυτό.

Εκφράσεις τοιούτου είδους μοιάζουν κάπως σαν λιποψυχίες

Δώσε – κηρύττω – στο έργον σου όλην την δύναμή σου

όλην την μέριμνα, και πάλι το έργο σου θυμήσου

μες στην δοκιμασίαν, ή όταν η ώρα σου πια γέρνει.

Έτσι από σένα περιμένω κι απαιτώ.

Κι όχι από το νου σου ολότελα να βγάλεις

της Τραγωδίας τον Λόγο τον λαμπρό-

τι Αγαμέμνονα, τι Προμηθέα θαυμαστό,

τι Ορέστου, τι Κασσάνδρας παρουσίες,

τι Επτά επί Θήβας – και για μνήμη σου να βάλεις

μ ό ν ο που μες στων στρατιωτών τες τάξεις, τον σωρό

πολέμησες και συ τον Δάτι και τον Αρταφέρνη.”

Κ. Π. Καβάφης, Νέοι της Σιδώνος 400 μ. Χ.

Ο Αισχύλος λοιπόν δεν ήθελε να τον θυμούνται για τις τραγωδίες του, αλλά για εκείνο το απόγευμα στο άλσος του Μαραθώνα που έπιασε από τα μαλλιά τον Πέρση αντίπαλό του. Και σκέφτομαι πως όταν θα έρθει εκείνη η ώρα, θα μπορούμε και μεις να πούμε πως εκείνο που μας κάνει περήφανους δεν είναι πως γράψαμε κάποια φυλλάδα για να τη διαβάζουν οι αντίστοιχοι νέοι της Σιδώνος, αλλά πως πολεμήσαμε και μεις μέσα σε αυτόν τον τόσο κατασυκοφαντημένο “σωρό”,  σε τούτη τη μεγάλη μάχη.

“Το δίλημμα είναι εδώ ολοζώντανο και καθόλου ιδεολογικό, άρα αρκούντως επαναστατικό: Ή αυτοί ή εμείς, ή θα νικήσει ο τρόμος ή θα νικήσει ο δρόμος.”

One Response to “όλα συνεχίζονται”

  1. κι εδώ τα ίδια. επίσης, έχω πάθει σοκ από την αδιαφορία πολλών ελλήνων “υποτίθεται” μορφωμένων… που βρίσκονται συνεπώς σε άλλη διάσταση, αυτοακυρώνοντας οποιαδήποτε παιδεία τους.

    επειδή στην κρίση φαίνονται οι χαρακτήρες, είδα τόσα πολλά αυτό τον καιρό που έγινε διάφανο το τοπίο του περιβάλλοντός μου. τουλάχιστον τώρα ξέρω. προφανώς οι χαρακτήρες του Αισχύλου τέλειωσαν με την έννοια του μάχιμου διανοούμενου.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: