για ένα πουκάμισο αδειανό

Δυο σκέψεις για τα γεγονότα της Τετάρτης στο Ηράκλειο:

“…Για τον Τούρκικο στρατό, τα υλικά ήταν σπάνια και πολύτιμα, οι άντρες ήταν περισσότεροι από τον εξοπλισμό. Στόχος λοιπόν θα έπρεπε να είναι να καταστραφούν τα υλικά και όχι ο στρατός. Ο θάνατος μιας γέφυρας, μιας σιδηροτροχιάς, μιας μηχανής ή ενός όπλου ή ενός εκρηκτικού ήταν πιο πρόσφορος από το θάνατο ενός στρατιώτη. Ο Αραβικός στρατός, τότε, ήταν εξίσου φτωχός σε άντρες όσο και σε υλικά. Οι άντρες δεν ήταν διμοιρίες, αλλά άτομα, και μια ατομική απώλεια είναι σαν ένα βότσαλο που πέφτει στη λίμνη: κάθε ένας που χάνεται αφήνει ένα σύντομο κενό, αλλά από αυτό εξαπλώνονται ομόκεντρα δαχτυλίδια οδύνης.

[…] Η σύγκρουση δεν ήταν φυσική, αλλά ηθική, και για το λόγο αυτό το να διεξάγει κανείς ανοιχτές μάχες ήταν λάθος. Το μόνο που θα εισέπραττε από μια μάχη ήταν οι σφαίρες με τις οποίες θα τον έλουζε ο εχθρός. Ο Ναπολέων έλεγε πως ήταν σπάνιο να βρει κανείς στρατηγούς με τη θέληση να διεξάγουν μάχες. Η κατάρα του πολέμου αυτού ήταν οτι πολύ λίγοι μπορούσαν να τις αποφύγουν. Οι μάχες επιβάλλονται από τον εχθρό στην πλευρά που πιστεύει πως είναι πιο ασθενής, και γίνονται αναπόφευκτες είτε από την έλλειψη χώρου, είτε από την ανάγκη να υπερασπιστεί μια υλική κτήση που είναι πιο πολύτιμη από τη ζωή των στρατιωτών. Οι Άραβες δεν είχαν κάτι υλικό να χάσουν, οπότε δε χρειαζόταν να υπερασπίσουν τίποτα ή να πυροβολήσουν εναντίον κάποιου. Το ατού τους ήταν η ταχύτητα και ο χρόνος, όχι η δύναμη πυρός. Αυτά τους έδιναν στρατηγική ισχύ, παρά τακτική δύναμη.

[…]έπρεπε πάντα να παραμένουν ψύχραιμοι, γιατί η δίψα για εκδίκηση θα εξασθενούσε την επιστήμη τους, και άλλωστε η νίκη τους εξαρτιόταν από ένα συνδυασμό ταχύτητας, απόκρυψης και ακρίβειας των χτυπημάτων. Ο ανταρτοπόλεμος είναι πολύ πνευματικότερη, θεωρητικότερη διαδικασία από μια έφοδο με τις ξιφολόγχες.”

 

Λώρενς της Αραβίας, Η Επιστήμη του Ανταρτοπολέμου (1929)

 

και

 

“Όμως οι καταλήψεις και οι ελεύθεροι κοινωνικοί χώροι αποκτούν νόημα και ύπαρξη από τους ανθρώπους που κινούνται μέσα σ’ αυτά. Η υλική καταστροφή τους δεν συνεπάγεται τίποτα.”

από κείμενο αλληλεγγύης της κατάληψης ΔέΛΤΑ

 

για ένα πουκάμισο αδειανό λοιπόν, και ο νοών νοείτο

 

βάστα γερά μαέστρο!

One Response to “για ένα πουκάμισο αδειανό”

  1. dialogikoimonologoi Says:

    Πολύ καλό!Τον κερατά τον Λώρενς πόσο ωραί ατα λέει….με αναστάτωσε πάλι!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: