λοστ ιν τρανσλέησον

 

ο “street artist” / ακτιβιστής / ψιλοσελέμπριτυ banksy σκηνοθετεί τους τίτλους αρχής της δημοφιλούς σειράς the simpsons, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά πως ο πολιτιστικός ακτιβισμός συναντά το όριό του στην κυρίαρχη κουλτούρα της εποχής μας, η οποία, όποια μορφή και να παίρνει, τελικά δεν είναι παρά κυνική. κάποτε λέγαμε the medium is the message, σήμερα ίσως πρέπει να λέμε the medium is the point. προλάβετε να το δείτε για να κάνετε φιγούρα στις κολλητές σας, προτού την πέσει και σε αυτό το λινκ η 20th century fox.

4 Responses to “λοστ ιν τρανσλέησον”

  1. o banksy είναι τόσο mainstream που έχει οπαδούς μόνο τα κοριτσάκια πλέον, του οποίου έργα στολίζουν τους τοίχους του υπνοδωματίου τους. υπάρχουν άλλοι ακτιβιστές όμως όπως η κολλεκτίβα chto detal που είδα πρόσφατα που μέσα από τις θεωρίες των Negri και Badiou (η κομμουνιστική υπόθεση) χρησιμοποιούν πολλά μέσα (ζωγραφική, κείμενο, βίντεο, θέατρο, εργαστήρια) για να εκφράσουν την παγκόσμια ανισότητα. κι αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα. υπάρχουν αρκετοί.

    όσο για το μέσο και το μήνυμα, ο μακλούεν σίγουρα έπεσε έξω, γιατί υπάρχουν άπειρα μέσα απείρων μηνυμάτων απείρων αποστολέων.

    ο banksy μάλλον παίρνει στοιχεία από τη γνωστή σκηνή της ταινίας modern times του chaplin.

    αν δεν βαριέσαι μπορείς να διαβάσεις την εφημερίδα τους στην ιστοσελίδα http://www.chtodelat.org/ έχουν και ωραίες συνεντεύξεις με ranciere κλπ..

  2. Το μέσο είναι το μήνυμα,
    ναι, αλλά αν αυτό το μήνυμα δεν μας αρέσει γιατί είναι ένα μήνυμα αντίδρασης και καταστροφής, έχουμε τα μέσα (βλ. γκαλερί και μουσεία, εκθέσεις, ίδρυμα «Δέστε» και λοιπά) να το “καλλωπίσουμε”.
    Φιλικές πρός τον χρήστη φόρμες διακόσμησης” κι έτσι απ΄το παράνομο μεταφερόμαστε στο “αντάρτικο μάρκετινγκ” πρός όφελος του κέρδους.
    Η εικονικότητα του μηνύματος χέρι-χέρι με την καλλιτεχνική ανέλιξη του Banksy.

    Καλή αποστείρωση!

  3. simeonvatalos Says:

    @ουτοπία & Δ. : Νομιζω ο banksy είναι χαρακτηριστική περίπτωση της πορείας της σύγχρονης τέχνης, όχι διότι “πουλήθηκε” ή τέλος παντων αφομοιώθηκε. Πιστεύω πως εδώ συνέβη κάτι πιο περίπλοκο. Από τη μιά έχουμε ένα καλλιτέχνη ο οποίος πραγματικά ξεχωρίζει (αν και εμένα δε μου άρεσε ποτέ) και πραγματικά κάτι έχει να πει. Στόχος του είναι αυτό που έχει να πει να μη μείνει μόνο ως στένσιλ στο ντουβάρι της γειτονιάς του, οπότε βρίσκει τις διόδους να διασπείρει το μήνυμά του αυτό.

    Από την άλλη, υπάρχουν πολλοί banksy, δηλαδή υπάρχει και η διάσπαρτη χρήση που γίνεται όχι από τα μήντια πια ή τα ιδρύματα, αλλά από απλούς ανθρώπους, προκειμένου να επενδύσουν τη φαντασίωση της αντίστασής τους στο σύστημα.

    Αυτό εννοούσα όταν έλεγα οτι πλέον λέμε the medium is the point. Δηλαδή ο κάθε ένας που δεν τραβάει απολύτως καμιά κοντρα με κανένα απολύτως αφεντικό της ζωής του, δε συμμετέχει σε κανένα συλλογικό εγχείρημα, δεν, δεν, μπορεί ακόμα να φαντασιώνεται οτι είναι ένα εναλλακτικό, ανατρεπτικό, post-everything κριτικό άτομο διότι ποστάρει το γκραφίτο του banksy στο προφίλ του facebook.

    Αυτή είναι η τελευταία μετάλλαξη του ακτιβισμού, ο οποίος είναι πλέον συναισθηματικός-πολιτιστικός ακτιβισμός. Δεν είναι “επίθεση του συστήματος μόνο”, είναι έλλειμμα της δράσης και της θεωρίας αυτών που θέλουν κατι περισσότερο από μια γενικευμένη μιζέρια.

    @Δ aka δόκτωρ λίμιτ (up): το σχόλιο για κάποιο λόγο πήγε άπατο ως σπαμ. Έχω επιδοθεί σε χέβυ μοντερέησιον… Τους chto delat? τους είχα πετύχει κάποτε στο λοντίνο αν δεν με απατά η μνήμη μου, αλλά με είχαν αφήσει αδιάφορο. Καλό σάιτ όμως, δε λέω.

  4. ε ναι, το documentation μετράει. στην τέχνη πλέον το πολύ καλό, το μέτριο και το κακό εναλλάσσονται… γιατί τελικά τι επιλέγεις, το έργο που είναι τέλειο και ανήκει στη συλλογή saatchi ή κάτι λιγότερο καλό αλλά με άποψη; δεν είμαι σίγουρη πια. άλλωστε τώρα με την ψηφιακή επεξεργασία της εικόνας γίναμε όλοι καλλιτέχνες χωρίς να είμαστε εικαστικοί με τη βοήθεια του adobe creative suite και μαθήματα από youtube/pdfs.

    καλά στο λοντίνο τους είδα μόλις τον περασμένο μήνα…

    αυτά που γράφεις στην απάντηση θυμίζουν τη σύγχρονη μεταεργατίστικη θεωρία και ο παθητικός ακτιβισμός, ειδικά του διαδικτύου, είναι μεγάλη ιστορία. η ανάγκη για οριζόντια εξουσία, η οποία υποτίθεται ότι υπάρχει στο διαδίκτυο (και ίσως να υπάρχει σε ένα βαθμό), απορρέει από τις ίδιες τις λειτουργίες του ανθρώπινου εγκεφάλου, καθώς οι νευρωνικές συνάψεις συγκροτούνται από μικροεξουσίες οριζόντιας μορφής. ο άνθρωπος πλέον μπορεί να ζήσει «τις μη ιεραρχικές δομές του» εκ του ασφαλούς (γιατί εκεί έξω του τρώνε το κεφάλι) με τίμημα έναν αλλοτριωμένο εαυτό της άυλης παραγωγής του 21ου. ή τουλάχιστον έτσι πιστεύω, και ελπίζω να μην κάνω λάθος διότι θα έχει επιπτώσεις.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: