θύμος αδένας
που το στόμα τους γεμίζει βότσαλα
από τη βαριά θάλασσα
του στήθους τους
που τα δάχτυλά τους δε φτάνουν
να πλύνουν τα κατακάθια στο ποτήρι
και κόβουν την παλάμη τους προσπαθώντας
υπάρχουν και κείνοι
που επιμένουν να κοιμούνται ανάσκελα
αδιαφορώντας για τη λαβή του μαχαιριού που εξέχει δίπλα στη ραχοκοκαλιά τους
τέλος,
υπάρχουν άνθρωποι που δεν ξεχωρίζουν
τι είναι έρωτας
και τι είναι φόβος
και τα στοιβάζουν όπως-όπως σε χαρτονένια κουτιά
που γράφουν απ’ έξω: “διάφορα”
Advertisement

January 3, 2012 at 8:58 am
mmm,san na diakrino siga siga tis hartokoutes ekei pou pianei orizonta to mati mou.
kali sou mera,omorfi melagholia gi’auto to kruo pro’ino
January 20, 2012 at 8:00 pm
Μαέστρο πολύ ωραίο να ουμ . . . Μπράβο!